به نام خدا

چند روز پیش بعضی از خاطرات قدیمی را برای دوستم تعریف می کردم، آن لحظه چقدر از یادآوری شان خوشحال بودم. خاطراتی شیرین و بامزه که دیگر تکرار نمی شوند.

*ولی حالا فکر می کنم شاید بهتر است بعضی خاطرات را در همان گذشته رها کنم.

به نام خدا ملکه هر روز از آینه می پرسید: "چه کسی زیباترین است؟" آینه ی حقیقت گو می گفت: "شما". و روزی که آینه در جواب آن سوال همیشگی ملکه گفت: "سفیدبرفی از همه زیباتر است" روز وداع سفید برفی با زندگی

به نام خدا

بعضی از الفاظ بهت حس مسئولیتی می دهند که غیرقابل باور است.

حرفهایی که معانی نهفته ای دارند و تو فقط با شنیدن شان در برابر سنگینی مسئولیتی که روی شانه هایت می گذارند لبخند می زنی غافل از اینکه از خودت بپرسی "آیا من واقعاً لایقش هستم؟"

به نام خدا در زندگی ای که هر لحظه اش احتمال یک شوک و ضربه جدید هست، شايد ظالمانه بنظر بیاید ولی انتظار می رود سریع شرایط سخت پیش آمده را بپذیری و برای مقابله با آن آماده شوی؛ مثل پادشاهی نباش که موقع

به نام خدا ما اغلب برای از یاد بردن درد و رنج خویش به آینده پناه می بریم، در پهنه زمان خطی را تصور می کنم که فراسوی آن خط درد و رنج ما پایان خواهد یافت. * از این نویسنده کلی تکه متن های قشنگ خوانده ا

به نام خدا معنی خانواده؛ فرهنگ فارسی عمید: کوچکترین واحد اجتماعی که شامل پدر، مادر و فرزندان آنها است. فرهنگ فارسی معین: مجموعه افراد دارای پیوند سببی یا نسبی که در زیر یک سقف زندگی می کنند. *حتی فر

به نام خدا

دیروز آسمان شبیه به نقاشی مسحور کننده ای بود که فقط خدا می توانست به تصویر کشد؛ آبی آسمانی همراه با کوه های برفی و ابرهای سفید، منظره دلنشینی بود.

*هوای دلتان آسمانی و صاف!

به نام خدا

من خیلی کم به کسی زنگ می زنم، راستش اصلاً از تلفنی صحبت کردن خوشم نمی آید و این کار را فقط در مواقع واقعاً اضطراری انجام می دهم.

ملاقات های حضوری به خصوص وقتی با شیرینی یک بستنی دلچسب همراه باشند برایم لذت بخش ترند.